เรื่อง ตึกกรอสส์
ผู้แต่ง อ.อุดากร
เรื่องย่อ
วิทยาเป็นนักเรียนแพทย์
เมื่อวิทยาเข้ามาเรียนที่ศิริราช
ทุกห้องที่ตึกกรอสส์โดยเฉพาะห้องชำแหละศพเป็นห้องที่วิทยาชื่นชอบมาก ศพโต๊ะเบอร์ 11 เป็นศพที่วิทยาใช้ทำ lab
เจ้าของศพเป็นนักโทษชื่อ แจ้ง ชัยงาม ตายด้วยโรคมาลาเรีย
ซึ่งความจริงเป็นพ่อของวิทยาแต่วิทยาไม่รู้ วิทยามารู้ทีหลังว่าเป็นพ่อของตน เมื่อวิทยาเจอกระดาษแผ่นหนึ่งคั่นอยู่ในหนังสือของคุณอาของวิทยา
ถึงพระอรรถธรรมาดา
จดหมายฉบับนี้คงเป็นฉบับสุดท้ายที่ฉันจะได้เขียนถึงเธอ เพราะว่าไข้กำเริบขึ้นทุกขณะ แต่ดีใจว่าจะหมดเวรหมดกรรมเสียที ถ้าไม่ตายเสียก็คงจะรับทุกข์ทรมานต่อไปอีก ฉันเบื่อเต็มที แต่อย่างไรก็ดี ฉันคิดถึงลูก วิทยาคงหลงว่าพ่อของเขานั้นตายมานานแล้ว แต่ดีละ เขารู้อย่างนั้นดีกว่าจะรู้ว่าพ่อของเขาเป็นนักโทษตลอดชีวิต เพราะฆ่าคนที่ทำลายเกียรติยศของแม่เขา
ฉันตั้งใจจะอุทิศศพของฉันเองให้โรงพยาบาลศิริราชเพื่อเป็นบริการของนักเรียนแพทย์ วิทยาคงจะข้ามฟากปีหน้าใช่ไหม? ฉันไม่มีโอกาสได้อยู่กับลูกเลยเกือบตลอดเวลาที่มีชีวิตอยู่ ดังนั้น ฉันภาวนาว่าขอให้ได้อยู่ใกล้ๆ กับเขาสักหน่อยเถิด แม้ว่าจะสิ้นชีวิตไปแล้วก็ตาม
อย่าลืมทำลายเอกสารที่มีรูปและรอยตำหนิของฉันเสีย ทั้งๆ ที่ฉันอยากจะอยู่ใกล้ๆ ลูกเมื่อตายไปแล้ว แต่ก็คงไม่อยากให้เขารู้ว่าฉันเป็นใครอยู่ดี ไฝสามเม็ดที่ท้ายทอยของฉันไม่เหมือนใคร อย่าให้วิทยารู้จักพ่อของเขาได้จากตำหนินั้น หากเขาจะได้ชำแหละศพพ่อของเขาด้วยมือของเขาเอง
หลังจากนั้นวิทยาก็ไปที่ศพโต๊ะเบอร์11เพื่อพิสูจน์พบไฝ 3 เม็ดเรียงเป็นแถวที่ท้ายทอยซึ่งตรงกับในจดหมายที่บอกถึงว่าเป็นพ่อของวิทยาทำให้วิทยาเสียใจเป็นอย่างยิ่ง แล้วเขาก็หายไป 2 ปีโดยไม่มีใครทราบ ต่อมาเขากลับมาหาเจษฎางค์และต้อยด้วยสภาพผอมมาก ผิวดำสภาพไม่น่าดู เมื่อวิทยาจบชีวิตลงแล้วอุทิศร่างของตนให้เป็นอาจารย์ใหญ่
ถึงพระอรรถธรรมาดา
จดหมายฉบับนี้คงเป็นฉบับสุดท้ายที่ฉันจะได้เขียนถึงเธอ เพราะว่าไข้กำเริบขึ้นทุกขณะ แต่ดีใจว่าจะหมดเวรหมดกรรมเสียที ถ้าไม่ตายเสียก็คงจะรับทุกข์ทรมานต่อไปอีก ฉันเบื่อเต็มที แต่อย่างไรก็ดี ฉันคิดถึงลูก วิทยาคงหลงว่าพ่อของเขานั้นตายมานานแล้ว แต่ดีละ เขารู้อย่างนั้นดีกว่าจะรู้ว่าพ่อของเขาเป็นนักโทษตลอดชีวิต เพราะฆ่าคนที่ทำลายเกียรติยศของแม่เขา
ฉันตั้งใจจะอุทิศศพของฉันเองให้โรงพยาบาลศิริราชเพื่อเป็นบริการของนักเรียนแพทย์ วิทยาคงจะข้ามฟากปีหน้าใช่ไหม? ฉันไม่มีโอกาสได้อยู่กับลูกเลยเกือบตลอดเวลาที่มีชีวิตอยู่ ดังนั้น ฉันภาวนาว่าขอให้ได้อยู่ใกล้ๆ กับเขาสักหน่อยเถิด แม้ว่าจะสิ้นชีวิตไปแล้วก็ตาม
อย่าลืมทำลายเอกสารที่มีรูปและรอยตำหนิของฉันเสีย ทั้งๆ ที่ฉันอยากจะอยู่ใกล้ๆ ลูกเมื่อตายไปแล้ว แต่ก็คงไม่อยากให้เขารู้ว่าฉันเป็นใครอยู่ดี ไฝสามเม็ดที่ท้ายทอยของฉันไม่เหมือนใคร อย่าให้วิทยารู้จักพ่อของเขาได้จากตำหนินั้น หากเขาจะได้ชำแหละศพพ่อของเขาด้วยมือของเขาเอง
หลังจากนั้นวิทยาก็ไปที่ศพโต๊ะเบอร์11เพื่อพิสูจน์พบไฝ 3 เม็ดเรียงเป็นแถวที่ท้ายทอยซึ่งตรงกับในจดหมายที่บอกถึงว่าเป็นพ่อของวิทยาทำให้วิทยาเสียใจเป็นอย่างยิ่ง แล้วเขาก็หายไป 2 ปีโดยไม่มีใครทราบ ต่อมาเขากลับมาหาเจษฎางค์และต้อยด้วยสภาพผอมมาก ผิวดำสภาพไม่น่าดู เมื่อวิทยาจบชีวิตลงแล้วอุทิศร่างของตนให้เป็นอาจารย์ใหญ่
ประทับใจจากคำพูดของพ่อของวิทยา คือ
ฉันตั้งใจจะอุทิศศพของฉันเองให้โรงพยาบาลศิริราชเพื่อเป็นบริการของนักเรียนแพทย์
ข้อคิดที่ได้จากเรื่องนี้
ความจริงของชีวิตที่ไม่อาจเลี่ยงได้นั่นก็ซึ่งนั้นก็หมายถึงความตาย ดิฉันเลยคิดว่า ตายแล้วจบ ศพบริจาค
ทำไมถึงเลือกหนังสือเล่มนี้
ทำไมถึงเลือกหนังสือเล่มนี้
ส่วนตัวเป็นคนไม่ชอบอ่านหนังสือแต่ชอบดูหนังที่ระทึกขวัญ ที่ชอบเดาเหตุการณ์ล่วงหน้า แล้วมีพี่คนนึงแนะนำเรื่องนี้มาเลยลองอ่านดูรู้สึกสนุกและลุ้นไปด้วยเสมือนเป็นการคาดการณ์ว่าจะต้องมีเหตุการณ์อย่างหนึ่งอย่างใดเกิดขึ้นในอนาคตที่ จึงกลายเป็นหนังสือเล่มแรกที่ประทับใจ จึงเลือกหนังสือเล่มนี้คะ
นางสาว อมรศรี แซ่ลิ่ม
รหัสนิสิต 611031562
สาขาวิชา เทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา
